Romy start de grote school

Aan al onze vriendjes die maandag terug naar school moeten, geniet nog van het weekend en start goed het nieuwe jaar.
En speciaal voor Romy die naar het eerste leerjaar gaat, een dikke knuffel en veel zoentjes van je meter.

Gielen in New Zealand

We hebben iets leuk ontdekt.
Gisteren keken we naar een quizprogramma en ineens hoorden we “the new contestant is Shawn Gielen (=Qielin)” ik kon het niet geloven nog een Gielen in New Zealand!! Je moet weten dat er in Brugge maar 1 familie Gielen was (nu zijn er al een paar). En dan kom je naar NZ waar amper een paar Belgen wonen en dan vind je een naamgenoot.
Ik moet zeggen dat ik het een leuk idee vindt dat er nog meer Gielens op deze kant van de aardbol zijn. Nu op zoek naar de Recoules families...

snapshots

Casje is weer aan het fotograferen geslaan dus hier een paar “snapshots”.
Een zonnige zaterdagmorgen en wat ga ik eens doen, wel een toren bouwen...Mooie bloemetjes van Sterretje voor mummy en daddy.
Het nieuw speeltje voor de jongens (misschien wel meer voor papa dan voor Casje).We krijgen er niet genoeg van dus alles wordt nog eens opgezet in de garage die nog steeds vol staat met de helft van ons gerief (we weten intussen niet meer wat er in de dozen zit).Wij kunnen uuuuuurrrrren lezen in onze suskes en wiskes, jommekes, kuifjes, ... We gaan er zelf voor vroeg naar ons bedje. (nog eens bedankt omie en opie)ja 't zal wel aan de leeftijd liggen maar ik moet een bril op om te werken. De zichten vanuit onze living. Sterre haar kunstwerkje met the matching tictac's erbij.Ik kan nog altijd in mijn hupsakee botjes van mijn mama haar winkel maar voor niet lang meer denk ik.

in new zealand

Ja ’t is lang geleden maar ik ben dan ook heel druk bezig geweest. Ik een project aan het voorbereiden (meer daarover later) en mijn hoofd zit helemaal vol met ideeën en iedere vrije minuut besteed ik aan het project zelf de blog moest eraan geloven. Hier gaat alles zijn gewone gangetje, winter is bijna voorbij nog een weekje te gaan. Je voelt het opwarmen, ’s avonds moet je niet meer zo nodig de verwarming aansteken. Dus op naar de zomer en de lange dagen. Ik wil jullie nog een beetje kiwi gewoonten meegeven wij zijn er intussen zo aan gewoon dat we het soms niet meer opmerken. Wij wonen hier zo’n 15km van ’t stad en dat heet “rural living” wel als je rural leeft kan je de post die verzonden moet worden in je brievenbus stoppen en je vlag omhoog zetten dan weet de postbode dat hij je post moet mee nemen, handig en nu weten jullie ook waarvoor zo’n vlagje dient. Iedere morgen wordt de nationale vlag aan de schoolpaal opgehangen door een student en ’s avonds wordt hij er terug afgehaald door een andere student. Hier kennen de kinderen alleszins de kleuren van de nationale vlag. Gisteren een winkeltje ontdekt met Nederlandse producten en ik heb daar curieketchup, cecemel (de enige echte), hagelslag, drop en witloof gekocht. Wel voor ons een echt hoogdag want hier kan je geen chocomelk vinden zoals wij het kennen en ook geen witloof en wat is er nu lekkerder dan witloof in kaassaus, njamie. Ik ben de witloof aan het koken en de geur alleen doet me al watertanden. Ja, dat is emigreren watertanden bij een groente, ... NZlanders zijn ook een volk die veel ingenieuze ideeën hebben voortgebracht, ze woonden zo geïsoleerd dat ze het wel zelf moesten uitvinden of anders gebeurde er niets. Ze hebben altijd het gevoel de underdog te zijn van Australië, hier een tv-ad die dat aantoont http://www.urbanvoyage.com/NZI/NZI_60_hi.html.

al 16 jaar soulmates

Feest, we zijn vandaag (16 augustus) 16 jaar getrouwd en vieren dat op gepaste romantische wijze. We gaan zonder kindjes voor 2 dagen citytrippen in Auckland, kuieren en genieten van elkaar (wat wil een mens nog meer). Het is lang geleden dat we nog eens een nachtje zonder de kindjes hebben doorgebracht. Onze bubbels vinden het geweldig want zij hebben een sleepover bij vriendjes.
Dus op naar de volgende gelukkige jaren.

rapport tijd

Het is rapport tijd, hier een voorbeeldje van Sterretjes rapport, je ziet er geen punten op staan, ze kennen dat hier niet. Casjes rapport is in zijn Koua book geplakt, daar zitten al hun werkjes in die ze maken voor speciale gelegenheden in ’t school.
Koua is een Maori woord, ze leren de Maori taal in ’t school omdat het de officiële 2de taal is.
Hier een liedje waar het woord Koau in voor komt wat het betekent ik heb er geen idee van maar onze bubbels zingen het met volle borst mee.

He Moteatea
E Pā Tō Hau
nā Rangiamoa o Ngāti Apakura, c.1864

E pā tō hau he wini raro, he homai aroha ī
Kia tangi atu ki au i konei, he aroha ki te iwi
Ka momotu ki tawhiti, ki Paerau. Ko wai e kite atu?
Kei hea aku hoa i mua rā, i te tōnuitanga ī?
Ka haramai tēnei, ka tauwehe, ka raungaiti au ī.

E ua e te ua, e tāheke koe i runga rā ē!
Ko au ki raro nei riringi ai te ua i aku kamo.
Moe mai, e Wano, i Tīrau, te pae ki te whenua
I te wā tūtata ki te kāinga koua hurihia.
Tēnei mātou kei runga kei te toka ki Taupō,
Ka paea ki te one ki Waihi, ki taku matua nui
Ki te whare kōiwi ki Tongariro, e moea iho nei.
Hoki mai e roto ki te puia nui ki Tokānu,
Ki te wai tuku kiri o te iwi e aroha nei au ī!

Als je op de foto klikt kan je het rapport in het groot zien.

een zondagmorgen

Een zondagmorgen bij ons thuis Sterre in haar pyjama tot 11u en Mikis en Casper aan het schommelen in de garage. Veel van ons gerief staat nog in de garage omdat we geen plaats hebben om het te zetten dus als we eens een doos opendoen is het altijd een feest zo hebben we vandaag een doos met jassen ontdekt zoals een jeansjas voor Mikis en een tof vestje voor mij en winter jassen voor de gastjes maar die moeten ze nooit meer aan dus die gaan dan maar terug in de doos.
We hebben nog zeker 50 dozen staan dus wat voor verassingen er daar nog inzitten,… who knows?!?

regenboog

Het is hier winter en soms regent het hier bakken uit de hemel maar gelukkig klaart de hemel altijd snel weer op en dan heb je regenbogen, ik weet het die vind je ook in België, maar het blijft toch altijd een mooi zicht vinden dus ik zend jullie vanuit het verre Nieuw Zeeland een regenboog (weliswaar in 2 stukken).Gisteren vroegen de kindjes: “mummy and daddy (zo noemen ze ons niet dat wij het gevraagd hebben maar al hun vriendjes doen het dus voor hen is het heel normaal) hoe komt het dat het hier donker is en in België klaar?? Ja, en dan komt het wij beginnen onze hele uitleg en dan kijken ze naar elkaar en dan naar ons zo van, jaja eigenlijk verstaan we er niets van maar allee we zullen jullie maar geloven zeker, grappig.

rugbyplayer

Ik wil een rugbyplayer worden en dan moet ik veel “mussels” hebben dus ik maak dan maar mijn eigen gewichten (met pompelmoezen die aan de boom hangen in onze straat) want bij papa en mama vind ik geen gewichten. (en ja zo lopen hier zomer en winter op hun blote voeten)

ons fotograafske

Cas onze huisfotograaf is aan het sparen voor zijn eigen digitale camera, we hebben hem verteld dat hij eentje kan vragen voor zijn verjaardag (november) maar hij kan niet meer wachten dus intussen kan hij zo nu en dan de onze gebruiken (camera met een grote lems) en hij kan hem bijna niet dragen dus hier het gevolg van dat probleem, hij fotografeert dan maar zijn eigen voeten.